De derde waarde van Berea is 'gavengerichte taakvervulling'. Dit is een waarde die grote invloed heeft op ons persoonlijk welbevinden, omdat ze zo nauw verbonden is met ons plekje in de gemeente. Vanuit ons (enthousiast) leven met de Heer bouwen we aan relaties waar 'vriend en vijand' de liefde in proeft. Maar liefde moet uiteindelijk tastbaar worden, en dat wordt ze o.a. door wat we met en voor elkaar doen. En zo komen we bij onze 'taakvervulling'.

Met elkaar vormen we Zijn Lichaam waarin we allemaal ons eigen plekje hebben. Een plekje dat we niet zelf bepalen, God zelf bepaalt welke dienst we in de gemeente mogen vervullen. Onze taak wordt bepaald door de gaven die God ons heeft gegeven! Als we volgens onze geestelijke gaven leven, werken we niet meer uit eigen kracht, maar werkt Gods Geest door ons.

We kunnen zeggen dat het ontdekken en gebruiken van de geestelijke gaven de enige manier is om het reformatorisch beginsel van het 'priesterschap van alle gelovigen' in de praktijk te kunnen brengen. Het dienen van God op de plek die Hij voor ons op het oog heeft, heeft tot gevolg dat we doen wat bij ons past, dat ons hart er ligt, dat we er de gaven en talenten voor hebben, dat we er dus ook plezier aan beleven.

Als de kaarten zo liggen dan is het natuurlijk heel gewoon om onszelf af te vragen, zit ik op mijn plek? Wat zijn eigenlijk mijn gaven en talenten? Wat zou ik eigenlijk graag doen in de gemeente? Waar ligt mijn hart eigenlijk?

Op zich heel logisch dat we ons dat af gaan vragen, maar in de praktijk wordt dit nogal eens vertroebeld doordat ons hart niet alleen binnen het Koninkrijk ligt, maar ook bij iets anders daar buiten, ons hart is verdeeld! (aha, daar raken we het enthousiaste geloofsleven weer ...). Gevolg is dat we genoegen nemen met een compromis: ik doe wel wat in de gemeente, als het maar niet te veel kost. In de praktijk kijken we vaak meer naar de nood (de vacature), naar hoeveel tijd het kost, en naar hoelang we een taak al doen. In plaats daar van zouden we ons af moeten vragen wat de Geest wil dat we doen, door te kijken naar wat nu echt bij ons past.

God gaat heel zuiver om met onze persoonlijkheid, ondanks het feit dat de velden wit zijn en de arbeiders weinig ... Hij kent ook de verschillende verantwoordelijkheidsgebieden waarin we staan (gezin, familie, buurt, werk, gemeente). We mogen leren om zuiver om te gaan met ons eigen persoonlijkheid: je zelf afvragen wie je bent, wat je kunt, wat je graag wilt, dat is een heel praktische manier van zoeken naar leiding door de Geest. Dat zoeken naar ons plekje is niet iets puur individueels, we hebben ook daar het Lichaam voor nodig: gesprekken, feedback, misschien een gavencursus ...

Ontdek je plekje! Het is een proces wat nooit af is, maar waar we wel in kunt groeien. Niet even simpel te regelen door een boek te lezen of even een cursusje te doen, maar dat kan zeker helpen, blijf in beweging, alleen dan zijn we bestuurbaar ...